Mga Awit 110

Kabanata 110

א לְדָוִ֗ד מִ֫זְמ֥וֹר נְאֻ֤ם יְהוָ֨ה ׀ לַֽאדֹנִ֗י שֵׁ֥ב לִֽימִינִ֑י עַד־אָשִׁ֥ית אֹ֝יְבֶ֗יךָ הֲדֹ֣ם לְרַגְלֶֽיךָ׃
1 Para kay David, isang awit. Sinabi ng Walang-Hanggan sa aking panginoon: “Maupo ka sa Aking kanan, hanggang gawin Kong tuntungan ng iyong mga paa ang iyong mga kaaway.”
ב מַטֵּֽה־עֻזְּךָ֗ יִשְׁלַ֣ח יְ֭הוָה מִצִּיּ֑וֹן רְ֝דֵ֗ה בְּקֶ֣רֶב אֹיְבֶֽיךָ׃
2 Ang tungkod ng iyong lakas ay ipadadala ng Walang-Hanggan mula sa Zion: “Mamuno ka sa gitna ng iyong mga kaaway.”
ג עַמְּךָ֣ נְדָבֹת֮ בְּי֪וֹם חֵ֫ילֶ֥ךָ בְּֽהַדְרֵי־קֹ֭דֶשׁ מֵרֶ֣חֶם מִשְׁחָ֑ר לְ֝ךָ֗ טַ֣ל יַלְדֻתֶֽיךָ׃
3 Ang iyong bayan ay kusang-loob na sasama sa araw ng iyong hukbo; dahil sa karingalan ng kabanalan mula pa nang lumabas ka sa sinapupunan, sa iyo ang hamog ng iyong kabataan.
ד נִשְׁבַּ֤ע יְהוָ֨ה ׀ וְלֹ֥א יִנָּחֵ֗ם אַתָּֽה־כֹהֵ֥ן לְעוֹלָ֑ם עַל־דִּ֝בְרָתִ֗י מַלְכִּי־צֶֽדֶק׃
4 Sumumpa ang Walang-Hanggan, at hindi Siya magbabago ng isip: “Ikaw ay pinuno magpakailanman, dahil sa usapin ni Melquisedec.”
ה אֲדֹנָ֥י עַל־יְמִֽינְךָ֑ מָחַ֖ץ בְּיוֹם־אַפּ֣וֹ מְלָכִֽים׃
5 Ang Panginoon na nasa iyong kanan ay dumurog ng mga hari sa araw ng Kanyang poot.
ו יָדִ֣ין בַּ֭גּוֹיִם מָלֵ֣א גְוִיּ֑וֹת מָ֥חַץ רֹ֝֗אשׁ עַל־אֶ֥רֶץ רַבָּֽה׃
6 Hahatol Siya sa mga bansa, at mapupuno ang lugar ng mga bangkay; dinurog Niya ang ulo sa isang malawak na lupain.
ז מִ֭נַּחַל בַּדֶּ֣רֶךְ יִשְׁתֶּ֑ה עַל־כֵּ֝֗ן יָרִ֥ים רֹֽאשׁ׃
7 Iinom siya mula sa batis sa daan; kaya't itataas niya ang ulo.